«هنرمند گرافیست نزدیکترین و اشناترین هنرمند به جامعه است.هنر او مانند معماری هنریست که فقط در ایام فراغت انسانی مصرف نمیشود. بلکه در همه ی لحظات زندگی فعال او کاربرد دارد.

گرافیک فقط ساختن « پوستر » «نشانه یا ارم » و « روی جلد کتاب » نیست، چیزهای دیگری هم هست ... .

گرافیک در واقع در همه جای زندگی وجود دارد. و مثل هنرهای دیگر فقط در ایام فراغت انسان بکار نمی آید. بلکه مثل معماری در تمام اوقات و لحظات با انسان است. چنین ابعادی از گرافیک در جامعه ی ما هنوز شناخته نشده است.» منبع: ادبنامه ی شرق/ دی 84

این که خواندید قطره ای بود از دریای وجود یک هنرمند. اسمش را شنیده اید. مرتضی ممیز. روحش شاد و یادش گرامی . اگر نمیبود یک جای خالی در گرافیک ایران پر نمیشد.